Ինչպես կիսել ճամփորդության ծախսերը ընկերների հետ

Մինչև մեկնելը պայմանավորվեք երկու բանի շուրջ

Առաջինը՝ ինչն է ընդհանուր։ Կացարանը, մեքենան, մթերքը, ընթրիքները, որոնց բոլորը մասնակցում են։ Ոչ հուշանվերը, ոչ էլ օդանավակայանում խմած սուրճը։ Մեկ անգամ բարձրաձայն ասելը կանխում է հետագա բոլոր վեճերը։

Երկրորդը՝ ով է վճարում խոշոր ծախսերը և ինչ արժույթով։ Երբ տունը մեկ հոգի է վճարում, դա շատ ավելի պարզ է, քան չորս առանձին փոխանցում տանտիրոջը։

Երկու խոսակցությունն էլ երկու րոպե չեն տևում, և երկուսն էլ շատ ավելի հեշտ են, քանի դեռ ոչ ոք ոչինչ չի ծախսել։ Երբ փողն արդեն ծախսված է, նույն խոսակցությունը մեղադրանքի է նմանվում։

Մեկնելուց առաջ ծախսված գումարն էլ է հաշվվում

Ճամփորդությունների մեծ մասը կիսով չափ վճարված է դեռ ճամպրուկները հավաքելուց առաջ։ Մեկը մարտին ավիատոմսեր է գնել, մյուսը մայիսին տան կանխավճարն է տվել, և երբ տեղ եք հասնում, արդեն մի քանի հարյուր հազար դրամի անհավասարություն կա, որը ոչ ոք չի գրանցել։

Առաջինը գրանցեք հենց դրանք՝ այն ամսաթվով, երբ իրականում վճարվել են։ Եթե դա չանեք, երկու խնդիր կառաջանա։

• Նա, ով ամեն ինչի համար վճարել է, լուռ նեղանում է։ Չորս ամիս է՝ նրա փողը ներդրված է, և եթե ցուցակի առաջին գրառումը օդանավակայանի տաքսին է, այդ գումարը ոչ մի տեղ չի երևում։
• Վերադարձներն ու չեղարկումները կորչում են։ Եթե մեկը հրաժարվում է գալուց, և կանխավճարի մի մասը վերադարձվում է, սկզբնական ծախսը պետք է գրանցված լինի, որպեսզի դրա դիմաց ճշգրտեք։ Օգոստոսին այն նամակագրությունից վերականգնելը ոչ ոքի հանգստի պատկերացումը չէ։

Եթե ամրագրումը խմբի միայն մի մասի համար էր, օրինակ՝ վեց հոգանոց խմբից չորսի տոմսերը մեկ քարտով, գրանցեք այն այդ չորսի վրա, ոչ թե ամբողջ խմբի։

Գրանցեք նույն օրը

Երկու օր անց չեկերն արդեն ոչինչ չեն ասում։ Գրանցեք գումարը, ով է վճարել և ում համար, քանի դեռ հիշում եք, որ երկու հոգի նավակով զբոսանքին չմասնակցեցին։ Ամենահարմարը ընդհանուր խումբն է հավելվածում․ մեկը ստեղծում է այն և կիսվում վեց նիշից բաղկացած կոդով, մյուսները մուտքագրում են այն, ընտրում անուն և միանում։ Ով հավելվածը չունի, նրան կարելի է ավելացնել ձեռքով, և նա կմասնակցի բոլոր բաժանումներին։

Սովորությունը, որ իսկապես աշխատում է, սեղանի շուրջ գրանցելն է, ոչ թե օրվա վերջում։ Երեսուն վայրկյանը, քանի դեռ տերմինալը մատուցողի ձեռքին է, ավելի լավ է, քան քսան րոպե հետաքննությունը հաջորդ առավոտ՝ նախաճաշի ժամին։

Անհարմար ծախսերը գրանցեք ազնվորեն

Երեք տեսակի ծախս խախտում է հավասար բաժանումը, և ամեն ճամփորդության մեջ երեքն էլ կան։ Դրանք անվանելը հեշտ է, օգտակարն իմանալն է, թե ինչ անել յուրաքանչյուրի հետ։

Մեկ հաշիվը վճարել են երկուսը

Տան կանխավճարի կեսը գնաց մի քարտից, կեսը՝ մյուսից։ Ռեստորանում հաշիվը բաժանվեց երկու քարտի, որովհետև առաջինը մերժվեց։

Գրանցեք որպես մեկ ծախս երկու վճարողով, յուրաքանչյուրը՝ իր իրականում վճարած գումարով։ Գայթակղիչ է գրել, թե ամբողջը մեկն է վճարել, իսկ հետո առանձին հաշվեհարդար տեսնել, բայց մի՛ արեք դա։ Հենց որ ցուցակից դուրս կողմնակի պայմանավորվածություն է հայտնվում, ցուցակն այլևս չի պատասխանում «ով ում ինչքան է պարտք» հարցին, և դուք վերադառնում եք հիշողությանը։

Օգտվել է խմբի միայն մի մասը

Տաքսիով երեքն են գնացել։ Թանգարան՝ երկուսը։ Մեկը չի խմում, իսկ գինին հաշվի կեսն էր։

Ծախսը գրանցեք միայն նրանց վրա, ում համար այն էր։ Սա ճամփորդական վեճերի ամենատարածված պատճառն է, և այն լիովին կանխելի է։ Արժե ընդամենը մեկ ավելորդ հպում հենց այդ պահին և խնայում է վերջին երեկոյի այն զրույցը, որը սկսվում է «չեմ ուզում դժվար մարդ երևալ, բայց…» բառերով։

Դժվարը որոշելն է, թե որտեղ կանգ առնել։ Եթե ընդհանուր ընթրիքը բաժանեք ըստ նրա, թե ով ինչ պատվիրեց, ամեն սեղան աուդիտի կվերածվի։ Խելամիտ սահմանը՝ բաժանել ըստ նրա, թե ով էր ներկա, ոչ թե ով ինչ կերավ, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ տարբերությունն այնքան մեծ է, որ ինչ-որ մեկին իսկապես կխանգարի․ 30 000 դրամանոց գինու շիշ, զբոսանք, որից խմբի կեսը հրաժարվեց։

Բաժինները հավասար չեն

Զույգը երկտեղանի սենյակում է, մեկը՝ փոքրիկ սենյակում։ Բոլորը նույն գումարն են վճարել բոլորովին տարբեր պայմանների համար։

Մի բաժանեք տան արժեքը մարդկանց թվով։ Բաժանեք ըստ նրա, թե յուրաքանչյուր սենյակն առանձին ամրագրելիս որքան կարժենար, և յուրաքանչյուրից գանձեք իր սենյակի բաժինը։

Օրինակ․ Դիլիջանում տունը շաբաթով արժե 270 000 դրամ։ Առանձին ամրագրելու դեպքում երկտեղանի սենյակը կարժենար 24 000 դրամ գիշերը, երկու մահճակալով սենյակը՝ 18 000, միտեղանին՝ 12 000։ Գիշերային գները միասին 54 000 դրամ են, ուրեմն երկտեղանին կացարանի 24 000 ÷ 54 000 ≈ 44%-ն է, երկու մահճակալովը՝ 33%-ը, միտեղանին՝ 22%-ը։ 270 000-ից դա 120 000 դրամ է զույգի համար (60 000-ական), 90 000՝ երկու մահճակալով սենյակում ապրող երկուսի համար (45 000-ական), և 60 000՝ միտեղանի սենյակի համար։ Ընդամենը՝ ճիշտ 270 000։ Ոչ ոք չի վիճում, թե արժե՞ արդյոք պատշգամբը 4 000 դրամ, որովհետև ամրագրման կայքն արդեն գնահատել է այն։

Սա ծախս է՝ բաժանված ճշգրիտ գումարներով, ոչ թե հավասար։ Եթե հարաբերակցությունը պարզ է, կարելի է բաժանել նաև մասերով։

Երբ խումբն ամբողջ շաբաթ նույնը չէ

Մեկը գալիս է երրորդ օրը։ Մեկը մեկնում է վերջին ընթրիքից առաջ։ Ինչ-որ մեկի զուգընկերը միանում է միայն շաբաթ-կիրակի։

Մի միջինացրեք ամբողջ ճամփորդությունը և մի փորձեք ամեն ինչ ուղղել վերջում։ Յուրաքանչյուր ծախս գրանցեք նրանց վրա, ովքեր իրականում ներկա էին, հենց այդ պահին։ Ուշ եկողը պարզապես չկա առաջին երկու օրերի մթերքի մեջ, վաղ մեկնողը՝ վերջին ընթրիքի։ Այդ դեպքում ցուցակը ճիշտն է ասում, և ոչ ոք ստիպված չէ հետո իրադարձությունների ժամանակագրություն վերականգնել։

Կացարանը բացառություն է, որի մասին արժե մտածել։ Եթե տունն ամրագրվել է ամբողջ շաբաթով ֆիքսված գնով, վաղ մեկնողը սովորաբար պարտք է իր ամբողջ բաժինը, որովհետև նրա մեկնելուց գինը չի նվազել։ Սա որոշեք բարձրաձայն՝ ամրագրելիս, ոչ թե երբ նա արդեն ճամպրուկն է հավաքում։

Եթե պայմանավորվեք կացարանը բաժանել ըստ գիշերների, դա կհաշվի ճամփորդության ծախսերի հաշվիչը․ գրեք յուրաքանչյուրի գիշերները, վիլլան նշեք «ըստ գիշերների», մեքենան՝ «հավասար», և այն ցույց կտա, թե ով ում է պարտք։

Զույգեր և ընտանիքներ

Երկու հոգի, որոնք ընդհանուր բյուջե ունեն, պարտադիր չէ, որ ցուցակում երկու տող լինեն։ Եթե ստիպեք, ավելորդ աղմուկ կառաջանա՝ նրանց միջև ամեն ներքին փոխանցում կերևա որպես պարտք, որն իրականում գոյություն չունի։

Աշխատող տարբերակները երկուսն են, և միակ սխալը դրանք խառնելն է։

• Մեկ տող յուրաքանչյուր ընտանիքի համար։ Զույգը մեկ մասնակից է, որը կրկնակի բաժին է վճարում։ Ամենապարզն է և ճիշտ է, երբ նրանք իսկապես ընդհանուր գումարով են ապրում։
• Մեկ տող յուրաքանչյուր մարդու համար։ Ճիշտ է, երբ նրանց ֆինանսներն առանձին են, կամ երբ նրանցից միայն մեկն է մասնակցում որևէ զբոսանքի։

Ինչ էլ ընտրեք, կիրառեք հետևողականորեն՝ առաջին իսկ ծախսից։ Կեսից փոխելն է, որ ստեղծում է ցուցակ, որին ոչ ոք չի հավատում։

Երկու արժույթ, մեկ ճշմարտություն

Վրաստանում, Եվրոպայում թե այլ տեղ, օգտագործեք այն փոխարժեքը, որով ձեր բանկն իրականում գանձել է, ոչ թե օրվա միջին փոխարժեքը։ kisir-ն ինքն է լրացնում այսօրվա փոխարժեքը և թույլ է տալիս այն փոխել ձեր քաղվածքում նշվածով, իսկ ցուցակում երևում են երկու թիվն էլ՝ ₾120 → 17 400 ֏, որպեսզի ոչ ոք ստիպված չլինի փոխարկմանը հավատալ առանց ստուգելու։

Երկու բան աննկատ աղավաղում է տարբեր արժույթներով ճամփորդությունը։

• Քարտի և բանկոմատի միջնորդավճարներ։ Կանխիկացման կամ արտերկրյա գործարքի միջնորդավճարը իրական ընդհանուր ծախս է, եթե գումարը ծախսվել է խմբի վրա։ Կա՛մ ներառեք այն ձեր մուտքագրած փոխարժեքի մեջ, կա՛մ ավելացրեք որպես առանձին փոքր ընդհանուր ծախս։ Միայն թույլ մի տվեք, որ մեկը լուռ կրի բոլոր միջնորդավճարները միայն այն պատճառով, որ «ճիշտ» քարտը նրա մոտ էր։
• Կանխիկը, որ դուրս է եկել մեկի գրպանից։ Բանկոմատից 200 լարի հանելը ծախս չէ, դա ձեր սեփական փողի տեղաշարժն է։ Գրանցեք այն, ինչի վրա կանխիկը ծախսվել է, ոչ թե կանխիկացումը, այլապես խումբը նրան երկու անգամ պարտք կլինի։

Կանխիկ, թեյավճար և կլորացում

Մանր գումարներն են, որ փչացնում են կոկիկ ցուցակը։ Մեկը կլորացնում է տաքսու գումարը, մյուսը թեյավճար է թողնում, երեքը 10 000-անոց են դնում 27 000 դրամի հաշվի վրա, և ոչ ոք մնացորդը չի հաշվում։

Աշխատող կանոնը պարզ է։ Գրանցեք այն գումարը, որն իրականում դուրս է եկել խմբից՝ թեյավճարով հանդերձ, իսկ մնացածը թողեք բաժանմանը։ 27 000 դրամանոց ընթրիքը 3 000 դրամ թեյավճարով 30 000 դրամի ծախս է։ Եթե երեքն էլ 10 000-ական են տվել, հաշիվը ճշգրիտ փակված է, և բացի հենց ծախսից ոչինչ գրանցելու կարիք չկա։

Եթե կանխիկն իսկապես փոխանցվել է մարդկանց միջև՝ հաշիվը հավասարեցնելու համար, գրանցեք այն որպես վճարում, ոչ թե նոր ծախս։ Այն մարում է պարտքը, ոչ թե նոր ծախս ստեղծում։ Պարտքը երկուսի համար էլ անհետանում է, և ամբողջ խումբը տեսնում է, որ վճարումը կատարվել է։

Փակեք հաշիվները ամենաքիչ փոխանցումներով

Պետք չէ, որ բոլորը բոլորին վճարեն։ Նախ հաշվեք յուրաքանչյուրի մնացորդը, հետո կատարեք փոխանցումների ամենակարճ շարքը, որը զրոյացնում է այն։ Երեք հոգի և չորս ծախս սովորաբար փակվում են երկու փոխանցումով։

Օրինակ․ Արամը վճարել է մեքենայի վարձը (36 000 դրամ) և բենզինը (12 000), Անին՝ մթերքը (27 000), Լևոնը՝ ընթրիքը (30 000)։ Ընդամենը 105 000 դրամ է, յուրաքանչյուրի բաժինը՝ 35 000։ Արամը վճարել է 48 000, ուրեմն նրան պարտք են 13 000, Անին պարտք է 8 000, Լևոնը՝ 5 000։

Սա կարևոր է ոչ թե մաթեմատիկայի, այլ մարդկային հարաբերությունների պատճառով։ Հինգ հոգու միջև ութ մանր փոխանցումը ութ հնարավորություն է, որ ինչ-որ մեկը մոռանա, և չկա հստակ պահ, երբ ճամփորդությունը ֆինանսապես ավարտված է։ Երկու փոխանցումն ունի տեսանելի վերջնագիծ։

Երբ ինչ-որ մեկը չի վճարում

Սովորաբար դա չարամտություն չէ։ Պարզապես վերջին երեկոն ավարտվեց օդանավակայանում, և ոչ ոք չուզեց առաջինը խոսել դրա մասին։

Օգնում է այն, որ թիվը ձեր կարծիքը չէ։ Ընդհանուր ցուցակը, որը բոլորը տեսել են ամբողջ շաբաթ, և որտեղ նշված է կոնկրետ գումարով մեկ փոխանցում, բոլորովին այլ խոսակցություն է, քան «կարծեմ մոտ տասը հազար պարտք ես»։ Ուղարկեք թիվը, ոչ թե վեճը։

Երբ մեկը վճարում է կանխիկ կամ փոխանցումով, գրանցեք դա պարտքի դիմաց, որպեսզի խումբը տեսնի, որ այն մարվել է։ Չգրանցված վճարումն է պատճառը, որ նույն մարդուց երկու անգամ են պահանջում։

Պահեք գրառումները

Տուն վերադառնալուց հետո արտահանեք ցուցակը CSV կամ Excel ֆայլով։ Եթե մեկ ամիս անց ինչ-որ մեկը կասկածի տակ դնի որևէ թիվ, կունենաք պատասխան, ոչ թե հիշողություն։

Երբ բոլորի մնացորդները զրոյացել են, ճամփորդությունն ավարտված է, և դա պետք է երևա։ kisir-ում խումբն ինքն իրեն փակվում է, երբ բոլոր մնացորդները զրո են դառնում։ Եթե վեց շաբաթ անց ինչ-որ մեկը մոռացված սուրճ գրանցի, հավելվածը նախ կհարցնի՝ նորից բացե՞լ խումբը, իսկ ամբողջ պատմությունը մնում է ընթեռնելի։